صفحه اصلى » شعر مهدوى » كسى از دور مى آيد
شعر مهدوى

الأشعار كسى از دور مى آيد

بخش بخش: شعر مهدوى الشخص شاعر: رحمت الله نصيرپور تاريخ تاريخ: ۱۸ / ۴ / ۱۳۹۳ هـ.ش نمایش ها نمایش ها: ۶۱۹ نظرات نظرات: ۰
خـدا  يک شب، کمى پرواز از روى درخت آسمانش چيد، دستم  داد          سپس ومشتى از احساس، قرصى نان وغم در بقچه ى پيچيد، دستم داد
مـن آن شب سرخوش از آن هديه هى آسمانى گريه مى کردم، نمى  دانم          چرا  يک  عـابر شـبگرد آمـد بـا سخاوت، سکه ترديد دستم  داد
زبـان  اشـتهى شـعرهايم زود تـاول زد، حرام از سفره مى  خوردم          خـدا  آن  لـقمه هـى نانجيب واژه را با سفره اش برچيد، دستم  داد
دلـم در کوچه هـى غـربتى وامانده از چشمان اين مردم رها مى شد          سکوتـى  مرگ زا، حالات سردرگم، به زير شاخه يک بيد دستم  داد
کسـى  از  دور مـى آمد، شبيه سايه ى مبهم، نگاهش گرم وآبى  بود          وبـوى مهربانى داشت دستانش، واو يک گل - گل اميد - دستم  داد
تـغافل  بـر  شکاف زخـم هـى باورم، گويا نمک مى زد، ولى  آخر          پشـيمانى بـرى درس عـبرت، کوخـى از ويرانه جمشيد، دستم  داد
هـزار  آئـينه در دسـتم به استقبال يک احساس بالا دست مى  رفتم          خـدا  آن جـا دوبـاره مشتى از احساس هى تا ابد جاويد دستم  داد
رتبه رتبه:
  ۰ / ۰.۰
نظرات
بدون نظرات

نام: *
كشور:
ايميل:
متن: *
بررسی کاربر: * إعادة التحميل
 
شبكة المحسن عليه السلام لخدمات التصميم