شعر مهدوى

الأشعار غزل

بخش بخش: شعر مهدوى الشخص شاعر: سپيده کاشانى تاريخ تاريخ: ۲۱ / ۴ / ۱۳۹۳ هـ.ش نمایش ها نمایش ها: ۶۲۲ نظرات نظرات: ۰
چراغ  ديـده  روشن کن، که تا روشن کنى  جانم          بـيا اى نـور را تـوام که در راهت گل  افشانم
گل نـاتم تـو مـيريزد زنـوک خامه ام  برچين!          مـرا بـس شاخه اى از آن، که تا بر سينه  بنشانم
کلـيد سـبز بـختم را مکن پنـهان مـيان  لب          سـخن  را قـفل بگشـا، تـا چمن سازى  بيابانم
بـلم  آهـسته ران، اى سـرنشين شط شعر  من          که آواز کهــن را درهـوايـى نـو بـيافشانم
بـيـا جـشـنى بپاسـازيم، مـيلاد مـحبت را          بـه  جـاى غـم تـو باشى ميزبان اى رد  پنهانم
گل يــادت مـى آرايـد غـزلهاى مـرا  آرى          گلاب از آن چکد، گر بفشرى برگى ز ديوانم ...
رتبه رتبه:
  ۰ / ۰.۰
نظرات
بدون نظرات

نام: *
كشور:
ايميل:
متن: *
بررسی کاربر: *
إعادة التحميل
 
شبكة المحسن عليه السلام لخدمات التصميم